Zalew Wiślany i jego historia

https://www.polskieradio.pl
https://www.polskieradio.pl

/// Czy zastanawialiście się kiedyś jak powstał Zalew Wiślany ? w sieci można znaleźć kilka artykułów związanych z jego historią, jednak doskonale opisał go w swoim wpisie portal ///

http://www.kulinski.zagle.pl

,, Zalew jako forma geograficzna zaczął się tworzyć kilka tysięcy lat temu poprzez powolny proces odgradzania się przybrzeżnych płycizn wałem piaszczystych wydm. Mierzeja powstawała z rumowiska niesionego z zachodu prądami morskimi. Jak na swoje wymiary zalew jest akwenem bardzo płytkim, jego średnia głębokość wynosi około 3,5 m, w części południowo-zachodniej (czyli naszej) około 2 metrów a w rejonie Bałtijska – maksymalna głębokość wynosi 5,5 m. Cieśninę prowadząca do nabrzeży portu wojennego Baltijsk poszerzono do 2,5 kabla a głębokość od 10,5 m do 11 m, co umożliwia okrętom podwodnym wyruszenie na morze nawet w stanie zanurzenia peryskopowego. Takie naruszenie naturalnego układu nie pozostaje bez wpływu na równowagą biologiczną oraz konsekwencje gwałtownych spiętrzeń wiatrowy. W porównaniu do tego niewinnymi wydają się jawić intelektualne dywagacje na temat zamierzeń budowy życiodajnego dla Zalewu Wiślanego kanaliku żeglugowego w rejonie Skowronek. Ale nie ubiegajmy sprawy. Będzie tym dalej i to sporo.

Zbiornik jest nierównomiernie zasolony, a stopień zasolenia maleje z odległością od Bałtijska. Zasolenie wód w rejonie cieśniny wynosi średnio 5,5 promili, a koło Krynicy Morskiej około 2,2 promili. Wahania zasolenia są funkcją wlewów morskich napędzanych spiętrzeniami wiatrowymi. Dopływowi wód słodkich towarzyszy osadzanie się namułów i piasków niesionych prądem rzek. Przeprowadzona w zeszłym stuleciu gruntowna regulacja delty Wisły zahamowała bardzo intensywne spłycanie Zalewu materiałem niesionym przez Nogat, Szkarpawę i Wisłę Królewiecką. Stało się to w okresie zakończenie budowy Przekopu Wisły pod Świbnem (1885), odcięcia śluzami Martwej Wisły (w Przegalinie) oraz Szkarpawy (w Gdańskiej Głowie), a tym samym skierowaniu całej masy wód wiślanych bezpośrednio do morza. W taki oto sposób również cała masa rumowiska wleczonego prze Wisłę (bagatela – około 2 mln. mrocznie !) zaczęła spływać prosto do Bałtyku. Dla Zobrazowania intensywności procesów brzegowych zamieszczamy zarys południowo-zachodniej części Zalewu, przedstawiający w przybliżeniu stan z roku 1300 ,,

Brzegi południowo-zachodniej części Zalewu Wiślanego (Delta Wisły) są niskie, bagienne i porośnięte szuwarami. Mierzeja Wiślana, odgradzająca Zalew od Zatoki Gdańskiej jest geologicznie bardzo młoda. Jeszcze w średniowieczu przecinały ją pojedyńcze przesmyki. Polski odcinek Mierzei ma długość 31,5 km, szerokość od 600 m do 2000 m. W rejonie Krynicy Morskiej porośnięte lasem wydmy osiągają wysokość 40 m npm.

Zadrzewienie Mierzei jest sztuczne. Jego głównym zadaniem jest utrwalenie wydm oraz osłona zabudowań przed przeważającymi tu wiatrami z kierunku Zatoki Gdańskiej. Dominującym gatunkiem drzew jest sosna. Pojedyńczo występują brzozy a na obszarach niżej położonych przeważa bór mieszany, którym nie rzadko występują buki i dęby. Cała roślinność Mierzei Wiślanej jest pod ochroną a wszelkie przejawy jej niszczenia władze tropią  skutecznie, karząc surowo.

Wody gruntowe na Mierzei Wiślanej występują płytko w utworach wydmowych. Są to wody płytkie, wspierane na wodach słonych, które infiltrują od strony morza. Dla celów pitnych ujmowana jest woda z osadów polodowcowych lub międzylodowcowych. Jednak ze względu na częste kontakty tych wód z wodami płytkiego poziomu wodonośnego ich jakość jest niska. Szczególnie niekorzystny jest skład chemiczny: duża zawartość żelaza i manganu oraz wysoka twardość. Dlatego jachtowe zbiorniki wody pitnej należy napełniać w portach wybrzeża południowego (Frombork, Tolkmicko).

Źródło

http://www.kulinski.zagle.pl